+ + อยากจะลืม

.... บ้านของหัวใจ...

 อยากให้ใครคนนึงที่รักที่สุด ได้มีคืนและวันที่แสนพิเศษ อย่างที่เธอเคยให้ทุกอย่างกับฉัน
อยากให้มันมีค่ากว่าสิ่งใดที่สุดเท่านั้น กับรักที่เธอให้ฉันหมดหัวใจ
อยากจะเป็นคนดีที่ดีที่สุด อยากจะเป็นผู้ชายที่พร้อมทุกอย่าง
อยากจะเป็นดั่งแสงสว่างสดใส อยากให้เรามีบ้านของหัวใจ
เนิ่นนานแค่ไหน ฉันจะไม่เปลี่ยนใจจากวันนี้

...ได้โปรดจับมือฉัน ทุกสิ่งอยู่ในนั้น เป็นดังคำที่ฉันสัญญาให้เธอคนดี
วันเวลาทุกวินาที จะหยุดที่เธอคนนี้ ทั้งชีวิตจะมีเพียงเธอ

แต่จะมีอะไรที่ดีที่สุด เท่ากับวันเวลาทุกๆนาที จะมีเธอเคียงข้างกันต่อจากนี้
สิ่งใดๆในโลกที่งดงามมากมายเพียงไหน ไม่มีเธอก็หมดความหมาย
ทุกอย่างคือความรู้สึก สิ่งที่คิดและฝันมันแสนยิ่งใหญ่
อาจจะทำอะไรผิดพลาดไป ฉันก็ยังตัดสินใจ และจะไม่เปลี่ยนไปจากคนนี้

อยากกอดเธอตอนเช้าและอยากให้เธอนั้น เป็นคนเดียวที่ฉันได้เจอทุกๆเวลา
ความทรงจำว่าฉันลืมตา จะอยู่ที่เธอเท่านั้น ทั้งชีวิตจะมีเพียงเธอ

หากว่าคุณมีคนที่รักที่สุด บอกกับเค้าทุกวันว่ารักที่สุด บอกกับเค้าทุกเช้าที่ตื่นได้ไหม
อยากให้เค้าเป็นบ้านของหัวใจที่มีความหมาย รักและคอยห่วงใยอยู่ตรงนี้และตล

+ + + + +

 เพลง ๆ หนึ่งที่เคยชอบที่สุด อาจจะกลายเป็นเพลงที่ไม่อยากได้ยินมากที่สุด....

 .. ทุก ๆ ครั้งที่ผมได้ยินเพลงต่าง ๆ ที่เราเคยให้แก่กัน ร้องด้วยกัน .. 
 ก็ไม่ใช่การง่ายเลย ที่จะกลั้นความรู้สึกข้างในเอาไว้ มันไม่ง่ายเลยจริง ๆ
 กับการพยายามที่จะลืมเรื่องราวของเรา เก็บความทรงจำเก่า ๆ ไว้ในใจ
 ไม่เอามันขึ้นมาให้รู้สึกถึงคำว่า..เสียใจอีกครั้ง 

 เรื่องของเรา  ความทรงจำต่าง ๆ ระหว่างเธอและผม ยังคงชัดเจนในความรู้สึก
 ผมยังไม่ลืมเธอไปจากความรู้สึกของผมเลยแม้แต่น้อย 
 แม้ทุกครั้งที่ผมตื่นนอนในตอนเช้า และก่อนหลับตานอนในทุก ๆ คืน
 เรื่องราวของเราจะเข้ามาแวะเวียนทุก ๆ ครั้ง เหมือนไม่อยากจะลืมเลือนความรู้สึกนี้ไป
 .... เพราะความทรงจำเหล่านั้น มันช่างเป็นความทรงจำที่ดีเหลือเกิน
 เกินกว่าที่ผมจะทำเป็นลืมเลือนมันไปได้อย่างง่าย ... แต่มันก็กลับสร้างความเจ็บปวด
 ได้ง่าย ๆ เช่นกัน ... มันก็แปลกเหมือนกันนะ  กับบางสิ่งบางอย่างที่เราอยากลืม
 แต่เรากลับจำมันได้ขึ้นใจ 
 
    เธอ.. เธอเองจะรู้บ้างไหม ว่าผมรู้สึกอย่างไร และเสียใจแค่ไหนที่วันนี้ไม่มีเราแล้ว
 คำพูดต่าง ๆ ของเธอยังคงดังก้อง เหมือนทุก ๆ อย่างเพิ่งจะผ่านพ้นไปเมื่อวานนี้
 ทั้ง ๆ ที่ก็ผ่านมาเป็นเดือนแล้ว แต่ทำไมผมถึงลืมเธอไม่ได้เลย ... อยากให้เธอกลับมาหา
 อยากให้ทุกอย่างเป็นเหมือนเดิม  จะปรับตัวและทำทุกอย่างไม่ให้ต้องเสียเธอไป
 แต่มันก็สายเกินไปแล้ว จริง ๆ

ก็แค่เสียใจ

 ผูกพัน

     Share

<< + + c o M i n B a c k+ + F r e e d o*m >>

Posted on Fri 15 Jun 2007 15:15

วันครบรอบของเรา

วันนี้แล้วคับ วันที่เก้า ของทุกเดือน
ถึงแม้เดือนนี้จะไม่มีเค้า
จะไม่มีเรา ... แต่ผมก็ยังรักเค้า และเหมือนจะเพิ่มขึ้นทุกวันเรื่อยมา

ตอนนี้ผมทำของชิ้นหนึ่งให้เค้าอยู่เลยคับ
ผมทำยังไม่เสร็จเลย
ดูท่าผมคงไม่ได้นอนหรอกคับคืนนี้
.. แต่ไม่เป็นไรคับ ถึงงานผมจะเยอะ และยังไม่ได้สะสางเลยซักอย่าง
แต่สำหรับผมแล้ว ตอนนี้คงไม่มีอะไรสำคัญไปกว่า ความรู้สึกที่มีต่อเค้า

... ขณะที่ผมนั่งทำของชิ้นนี้ให้เค้าอยู่นั้น
เรื่องราวของเราก็เข้ามาในหัวผมเรื่อย ๆ เลยล่ะคับ
ผมรู้สึกทรมานจริง ๆ .. ทรมานที่วันนี้ไม่มีเค้าอย่างวันนั้น
ไม่ได้ยินเสียงเค้าหัวเราะอีก
ไม่มีใครคอยมาหยอกผมเวลาผมอารมณ์ไม่ดี
ไม่มีทุกสิ่งทุกอย่าง
...เพราะเค้าคือ ทุกสิ่งทุกอย่างของผม
วันนี้ไม่มีเค้า .. สำหรับผมเองแล้ว
ผมไม่เหลืออะไรซักอย่าง
นอกจากความรู้สึกของคำว่า รัก
ที่ดูเหมือนมันจะไม่หยุดเหมือนที่ผมอยากให้เป็น

....อยากให้เค้ากลับมาคับ
คำพูดคำนี้ ไม่รู้ว่าผมเองพูดไปกี่ครั้งแล้ว
แต่.. แม้กระทั่งตอนนี้ ผมเองก็ยังคงต้องการเค้าตลอดเวลา
ผมอยากพบ อยากเจอ อยากเห็นหน้าเค้า อยากกอดเค้าไว้
ทำทุกอย่าง ให้เค้ารู้ว่า ผมรักเค้ามากแค่ไหน
จะบอกรัก และ ทำให้รู้ว่ารักในทุกวัน
ผมจะดูแลความรักของเราไม่ให้ต้องเจ็บช้ำเช่นวันที่ผ่านมา
ผมจะทำทุกอย่างจริง ๆ คับ ..

ผมเองก็ไม่รู้ว่า ผมจะคร่ำครวญไปเพื่ออะไร
เพราะหลาย ๆ สิ่งที่ผมทำ บางทีก็ดูเหมือนเค้าเองก็คงลำบากใจ
กับการกระทำของผมอยู่ไม่น้อย
... แต่ผมทำอะไรไม่ได้มากไปกว่านี้แล้วนี่คับ
.....

อย่าเลยนะคับ
อย่าบอกให้ผมเลิกสนใจในตัวเค้า
อย่าบอกให้ผมเลิกรักเค้า
... ผม ทำไม่ได้

ผมจำได้แค่เรื่องราวที่ดี ๆ ของเรา
.. หากวันนี้เค้าจะไม่รัก ไม่สนใจในตัวของผมแล้ว
ก็ปล่อยให้ผม ได้อยู่ในโลกของวันวานที่เคยมีเค้า
ให้ผมได้ร้องไห้กับเวลาที่ผ่านไป
ให้ผมได้รับรู้ว่า เค้าเคยรักผมมากแค่ไหน
เพราะวันนี้ ทุกวินาทีของผม มีแต่เค้า
..
แทบทุกลมหายใจ ที่ผมใช้ได้
ทุกการกระทำ ที่ผมทำ .. ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน
ว่าทำไม วันนี้ เค้าถึงได้เข้ามาอยู่ในความคิดของผมมากมายเช่นนี้
... ผมจะคิดถึงเค้าก่อนเสมอ ๆ
เวลาที่ผมเห็นอะไรที่ผมชอบ
ผมก็อยากให้เค้าได้เห็นด้วย
เวลาที่ผมทานของอร่อย ๆ
ผมก็อยากให้เค้าได้ทานด้วย
เวลาที่ผมจะตัดสินใจทำอะไรซักอย่าง
ผมก็อยากให้เค้าเป็นคนหนึ่ง ที่ได้ร่วมตัดสินใจมันด้วยเช่นกัน

... วันนี้ผมเอง ไม่รู้ว่า ผมรักเค้ามากแค่ไหน
และผมจะทนอยู่ได้อย่างไร ในวันที่ไม่มีเค้าอย่างนี้

.. ผมทรมานมากคับ จนหลายครั้ง ผมเอง ก็อยากที่จะหยุดหายใจไป
ให้ผมได้หลับไปตลอดกับความทรงจำของวันวาน
ไม่อยากจะฟื้นตื่นขึ้นมายอมรับความจริงในแต่ละวัน
ว่าวันนี้ ที่ตรงนั้น ไม่ได้เป็นของผมอีกต่อไปแล้ว
หากแต่มี ใครคนนั้น เข้ามาแทนที่ของผม จนไม่เหลือที่ว่างพอ
จะให้ผมยืนมองเค้าอยู่ข้าง ๆ ด้วยซ้ำไป
... ผมไม่อยากรับรู้เลย ว่าเค้ากับเธอรักกันมากแค่ไหน
เค้ากับเธอ ไปไหนมาไหนด้วยกัน
เค้ากับเธอ อยู่ด้วยกันในที่ ๆ ผมเคยอยู่ในคืนเก่าของวันวาน

...
ผมอยากบอกเธอนะ
.. อยากให้เธอรักเค้าให้มาก ๆ ดูแลเค้าให้ดี
เค้าเป็นสิ่งที่มีค่ามากสำหรับผม แต่ผมไม่มีโอกาสได้ทำอย่างเธอแล้ว
เธอ ต้องอย่าทำให้เค้าต้องเสียใจ หรือผิดหวังนะ อย่าทะเลาะกัน
หากมีปัญหา เธอต้องพร้อมจะปรับตัวเข้าหาเค้านะ

..ถ้าเค้าโมโห เธอต้องใจเย็น อย่าไปเถียงกับเค้านะ
สิ่งที่เค้าทำทุกอย่าง เค้าหวังดีกับเธอเสมอ
... เธอ งอนเค้าได้นะ เพราะเค้าเองก็ชอบที่จะง้อเช่นกัน
เพราะเค้ารู้สึกว่า เค้ามีค่า และได้ทำหน้าที่ของเค้า
แต่ถ้าเค้าง้อเธอแล้ว เธอห้ามงอนนานนะ ต้องงอนแค่พอน่ารัก
ถ้าเค้าง้อแล้วเธอไม่หายซักที เดี๋ยวเค้าจะอารมณ์เสียเอา
... ในตอนเช้าของทุกวัน เธอต้องตื่นไปอาบน้ำก่อนเค้านะ
ให้เค้าได้นอนพักอีกสักนิด เพราะเค้าทำงานหนัก
แล้วอย่าลืมบีบยาสีฟันให้เค้านะ เค้าเห็นเค้าจะได้ดีใจ
... หากเธอไปดูหนังกับเค้า เธอควรไปกันสองคนนะ
เค้าชอบที่จะทำอะไรกับคนที่เค้ารักด้วยกันสองคน
... เค้าชอบที่จะมาหยอกเธอ หากเค้ามาหยอกเธอ
เธอต้องเล่นกับเค้านะ เพราะมันเป็นการแสดงความรัก
ของเค้าวิธีหนึ่ง .. เค้าชอบกอดคนที่เค้ารัก...
หยอกล้อเล่นกับเค้าบ้าง ทำให้เค้ารู้ว่าเค้ามีค่ากับเธอแค่ไหน
... ถ้าไปทานข้าวด้วยกันที่โต้รุ่ง ให้เค้าเป็นคนเลือกร้านนะ
เพราะเค้ามีร้านที่เค้าอยากทานอยู่แล้ว
... เค้าชอบสีฟ้า หากเธอจะซื้อเสื้อผ้าให้เค้า ถ้าเป็นสีฟ้า
เค้าคงต้องชอบแน่ ๆ
... ชวนเค้าไปทำบุญตอนเช้าด้วยกัน แล้วทานไข่กระทะนะ
เค้าชอบมาก
... เค้าชอบถ่ายรูป .. อย่าลืมถ่ายรูปกับเค้าด้วย
... เค้าเป็นคนโรแมนติกมาก ๆ เธอคงชอบ เค้าคงทำให้เธอ
ซาบซึ้งกับสิ่งที่เค้าทำให้เธอได้ไม่ยากนัก
... เค้าเป็นคนติดดิน อย่าทำตัวให้อยู่เหนือเค้า แต่เดินข้าง ๆ
เค้าแทนชื่อฟังเค้านะ เค้าอยากดูแลเธออยู่แล้ว
... เธอต้องห้ามเจ้าชู้ ห้ามยุ่งกับใคร ๆ ห้ามคุยกับใคร ๆ
เพราะนั่น จะทำให้เค้าเสียใจมาก ๆ
...
เค้าไม่ชอบดอกกุหลาบ แต่ถ้ามีคนให้เค้าก็รู้สึกดี
เค้าบอกว่าขนม ดิวเบอรี่ อร่อย
เค้าชอบทานแล็คตาซอย แซนวิช และ ลูกชิ้นที่ Seven
เค้าชอบทานบะหมี่ผัดไข่ ใส่ แฮม .. ที่ร้านภูชี้ฟ้า
ชอบทานเย็นตาโฟ ที่โต้รุ่ง ขนมเบื้องที่โต้รุ่งก็อร่อย
ชอบทานสปาเก็ตตี้ที่ U-Center
ถ้าน้ำปั่น เค้าชอบทานกล้วยปั่น
ชอบทานน้ำแดง ผสม มะนาว ที่กังฯล่าง
ขนมปังที่ร้านชัยมหาฯ ที่เป็นสีดำ ๆ ไม่รู้เรียกว่าอะไร
เค้าก็ชอบนะ ไม่รู้ว่าเป็น บราวนี่รึเปล่า

ถ้าเข้าเมืองไป S&P อย่าลืมซื้อคุกกี้นมมาฝากเค้าด้วย

จริง ๆ ผมไม่ขออะไรจากเธอมากนะ
ผมแค่อยากให้เธอรักเค้าให้มาก ๆ
เพราะ เค้าเป็นคนรักที่ดีมาก ๆ คนหนึ่ง ที่จะทำให้เธอ
รู้สึกว่าเธอรู้สึกว่าเธอเป็นคนโชคดีตลอดเวลา
.. เธออยากทำอะไร หรือไปไหน เธอต้องบอกเค้า
เค้าพร้อมที่จะทำทุกอย่างร่วมกับเธอ และไปกับเธอ

........
วันครบรอบของเราวันนี้
ผมแค่อยากบอกเค้าว่าผมรักเค้ามากกกก เท่าที่ความรู้สึกทั้งหมด
ของใครคนหนึ่งจะมีต่อใครคนหนึ่งได้
อยากเป็นคนหนึ่งที่ทำให้เธอมีความสุขในทุก ๆ วัน
อยากให้เธอยิ้ม หัวเราะ และมีแต่คืนวันที่ดี ๆ
และไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ไม่ว่าจะนานสักแค่ไหน ..
ผมก็จะรอเค้าอยู่เสมอ เพราะเค้าคือทุกสิ่งทุกอย่างของผม
รักเค้าที่สุดของหัวใจ...
หมาน้อย (อชิ) ของมู๋

อชิ   
Mon 9 Jul 2007 4:29 [12]


ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ แล้วนะคับ
วันครบรอบของเรา ที่ทุก ๆ ครั้ง ผมจะได้ฟังคำพูดที่ดี ๆ ของเค้าอยู่เสมอ
และเหมือนจนวินาทีนี้ ผมก็ยังรอที่จะฟังคำพูดดี ๆจากของเค้าเช่นเดิม
... ที่ผ่านมาเค้าไม่เคยลืมเลยว่า วันนี้เป็นวันของเราอีกครั้ง
ทุก ๆ วันครบรอบ เค้าจะมีสิ่งดี ๆ ให้ผมเสมอ ๆ
ถึงแม้ช่วงหลัง ๆ เค้าจะเหนื่อยมากกับการซ้อมเชียร์ของเค้าเอง
แต่เค้าก็ยังคงหาเวลาส่วนหนึ่งทำเสื้อคู่มาให้ผม

... ที่อกด้านซ้าย เป็นชื่อของผม M36N5
เค้าบอกผมว่า หมายถึง ผมนั้น อยู่ในใจเค้าตลอดเวลา ด้านล่างของตัวเสื้อเป็นรูปคนผมหยิก
ที่ทำว่าเหมือนขี้โวยวาย ซึ่งนั่นคงหมายถึงผม
ส่วนทางด้านหลังนั้น เค้าเขียนชื่อที่หมายถึงเค้า I'm Rosertic
พร้อมกับรูปของ ไอ้มดแดง ...
เค้าบอกว่า มันหมายถึงตัวของเค้าเอง ที่จะคอยปกป้องดูแลผมตลอดเวลา

ผมบอกเค้าว่า .. แหวะ .. เสี่ยว
แต่จริง ๆ แล้ว เค้าไม่รู้หรอกว่า ผมดีใจมากมายแค่ไหน
ที่เค้าใส่ใจในตัวของผมขนาดนี้ ..

ตอนนี้...ผมดีใจเสมอที่ผมเคยมีเค้า
ที่ช่วงหนึงของชีวิตผมได้พบเจอเค้า
ได้มีความสุขกับคนอย่างเค้า ...

ผมอยากเจอเค้ามากเลยคับ
ผมอยากโทรหาเค้า
ผมอยากอยู่ใกล้ ๆ เค้า
และมีความรู้สึกเหมือนมีเค้าอยู่ตลอดเวลา เหมือนเช่นก่อน
.............
.....
ผมรักเค้าคับ ผมไม่รู้ว่า ผมควรพูดอะไร ควรบอกอย่างไร
ผมอยากจะบันทึกเรื่องราวของเราทุก ๆ อย่างเอาไว้
ผมกลัวว่าผมจะหลงลืมความรู้สึกดี ๆ เหล่านั้นไป
แต่มันก็ไม่ได้ง่ายอย่างนั้นหรอกคับ ที่ผมจะลืมมัน

ต่อจากนี้ไป ผมจะเริ่มบันทึกเรื่องราวในวันที่ยังมีเราอีกครั้ง
... ขอให้ผมได้ติดอยู่กับเวลาแห่งความสุขในอดีตบ้าง
ได้นึกถึงเค้าในแบบที่ผมมีความสุข
ได้มีเค้าในทุก ๆ วัน เช่นเดิม
แม้วันนี้จะไม่มีเค้าตรงนี้แล้วก็ตามคับ
แต่ผมก็ยังรอนะ ผมเชื่ออยู่ตลอด ว่า จริง ๆ แล้ว เค้าไม่ใช่คนใจร้ายอย่างนั้น
ไม่ว่าเค้าจะไม่สนใจผมเลย หรือ ทุกคำพูดของเค้าในตอนนี้มีเพียงทำให้ผมเจ็บ
แต่ผมก็เชื่อว่า คนที่ผมรักคนนี้ เค้าไม่ได้เป็นคนใจร้ายอย่างนั้น
เค้าคงมีเหตุผลที่จะทำอย่างนั้นเสมอ
..
บางที ผมก็อยากมองเค้าในแง่ร้ายบ้างเหมือนกัน
อยากคิดว่าเวลาที่มีเรามันไม่ดีแค่ไหน เผื่อผมจะตัดใจจากเค้าได้
.. แต่วันนี้ ผมคิดไม่ออกเลยคับ ว่า คำพูด หรือการกระทำใด ที่ทำให้เราต้องทะเลาะกัน
ผมจำช่วงเวลาเหล่านั้นแทบไม่ได้เลย
ในทุก ๆ วันของผม มองเห็นแต่ภาพที่เราเคยมีความสุขด้วยกัน
สิ่งดี ๆ ต่างเหล่านั้น ยังไม่เคยจางหายไปจากความรู้สึกผมเลยแม้แต่น้อย

ผมคงติดอยู่ในความทรงจำที่ดี ๆ นี้อีกนาน
... ในวันครบรอบของเราที่ใกล้จะมาถึงแล้วในเร็ววันนี้
ผมเตรียมบางสิ่งบางอย่างให้เค้าแล้วล่ะคับ
ผมจะทำมันอย่างเต็มที่ .. ผมอยากให้เค้าเห็นและยิ้มได้
อยากให้เค้ามีความสุขกับสิ่งที่ผมทำบ้าง
ถึงแม้เพียงน้อยนิด แต่ผมคงเองคงดีใจมาก
หากผมได้เห็นรอยยิ้มนั้นที่เกิดจากผมอีกครั้ง
อยากให้เค้ามีความสุขในทุก ๆ วัน
แม้วันนี้อาจเป็นวันที่สายไปสำหรับผม
... อย่างน้อย ก็คงเป็นการดี ให้ผมได้ทำในสิ่งที่ผมอยากทำให้เค้าอีกครั้ง
Me   
Wed 4 Jul 2007 21:52 [11]


วันทุกวันของผมยังคงผ่านไปพร้อมความว่างเปล่า
เหงา และ เดียวดาย ..
หลายต่อหลายคน บอกให้ผมตัดใจ หรือเลือกที่จะคบใครใหม่สักคน
คงเป็นการดีกับตัวผมเองที่จะไม่ว้าวุ่นใจกับการคิดถึงเค้า
.. ซึงจริง ๆ ผมก็พยายามแล้วนะคับ
พยายามที่จะทำอย่างทีเค้าต้องการให้ผมอยากจะทำ
ให้ผมตัดใจไปจากเค้า .. ผมอยากจะทำให้เค้าเช่นนั้นนะคับ
แต่มันยากเกินไปกับการที่ฝืนใจตัวเอง หรือโกหกตัวเอง
ว่าวันนี้ผมไม่ได้รักเค้าแล้ว ..

เค้ายังคงอยู่ในความรู้สึกผมตลอดเวลา
ทุก ๆ ครั้ง ที่เพื่อนผมพูดถึงเค้า ใจผมเต้นแรงทุกครั้ง
เหมือนการรอฟังคำตอบบางอย่างจากปากของเค้า
แต่ก็ทุกครั้งที่ผมฟังคำตอบเหมือนจะไม่เป็นไปตามที่ผมอยากจะให้เป็นแม้ซักครั้งเดียว
ผมถูกปฎิเสธทุกครั้ง และผมก็อยากจะร้องไห้ออกมาซะตรงนั้น
ผมทรมานจริง ๆ เลยคับ กับการมีความรู้สึกแบบนี้
ผมไม่สามารถร้องไห้ต่อหน้าใคร ๆ ได้มากมายนัก
ทั้ง ๆ ที่หัวใจผมเองแทบจะไม่ได้หยุดพักร้องไห้ไปกับผมเลยซะทีเดียว

.... ตอนนี้ผมเองคงทำตัวให้เพื่อนผมเป็นห่วงมาก
เพื่อนผมถึงได้โทรไปรบกวนเค้าอย่างนี้
แต่ผมก็ยังแอบดีใจ ถึงแม้มันจะเป็นการปฏิเสธ
แต่อย่างน้อย ชั่ววูบหนึ่งในความคิดของเค้าในระหว่างที่คุยกับเพื่อนผม
ก็ยังคิดถึงผม ถึงแม้มันจะไม่ใช่ความคิดถึงที่อยากจะพบเจอ
หรือเห็นหน้า แต่กลับเป็นการคิดถึงเพียงเรื่องราวต่าง ๆ
ที่ผมเองเคยได้ทำไม่ดีกับเค้าไว้ก็ตาม
ผมก็ยังแอบดีใจนะ ที่ยังมีผมอยู่ในความคิดถึงเค้าบ้าง

ผมรู้คับ ว่าอดีตต่าง ๆ คงทำให้เค้าเจ็บช้ำมามาก
และวันนี้ผมเองก็ไม่รู้จะชดใช้ยังไงให้เค้าได้หมด
แต่ผมอยากให้เค้ากลับมาทำแบบเดิมที่ผมเคยทำกับเค้าก็ได้คับ
แต่ให้ผมได้อยู่กับเค้าเหมือนตอนนั้นได้ไหม
ถึงเค้าจะด่า จะว่า จะโกรธ ตะคอก ขึ้นเสียง หรือจะทำร้ายผม
ผมก็จะยอม.... วันนี้ผมพร้อมยอมทุกอย่าง
และมันก็ไม่ใช่การฝืนในสิ่งทีผมเป็น หากแต่เป็นการทำเพื่อคนที่ผมรัก
รักที่สุดคนนี้ ... อะไรก็ได้ ให้ผมทำอะไรก็ได้
จะทำร้ายผมยิ่งกว่านั้นก็ได้คับ แค่เค้าอยู่ตรงนี้กับผมได้ไหม ??

ผมทนไม่ไหวจริง ๆ คับ โลกที่ไม่มีเค้า มันไม่เหลืออะไรเลยจริง ๆ
หลายครั้งที่ผมชอบบอกใครต่อใครอย่าให้คิดมาก
ให้คิดดี ๆ เข้าไว้ แต่วันนี้ตัวผมเองก็เพิ่งเข้าใจเหมือนกันว่า
มันเจ็บปวดแค่ไหน ที่คนรักได้เดินจากไป ..

ผมพร้อมจะรอเค้าเสมอ ไม่ว่านานแค่ไหน ขอแค่เค้าบอก
ว่า เค้าจะกลับมา ... ผมจะรอโดยไม่มีใคร ขอแค่เค้าบอกจริง ๆ

.. ทุกวันนี้ผมยังคงวนเวียนไปที่หอเค้าเช่นเดิม
ถึงแม้เค้าเองจะไม่พอใจที่ผมเป็นเช่นนั้น
แต่มันก็เป็นวิธีเดียวแล้วล่ะคับ ที่จะทำให้ผมรู้สึกได้อยู่ใกล้ ๆกับเค้าอีกครั้ง
ถึงแม้ความจริงแล้ว เค้าจะอยู่กับใครคนอื่น .....
จริง ๆ มันก็เป็นความจริงข้อหนึ่งที่ผมเองก็ยังรับไม่ค่อยทันซักเท่าไร
แต่เมื่อในวันนี้ผมพร้อมที่จะรอ ผมเองก็จะรอเค้าต่อไป ...

การไปหอเค้า ผมได้เจอกับสีฟ้า เพื่อนเก่าอีกคนของผม
ที่วันก่อนเราเคยไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อย ๆ
ผม เค้า และ สีฟ้า ... ผมคิดถึงเราเหลือเกิน
ผมไปทักทายกับสีฟ้าทุกวัน ผมแค่ไปบอกกับสีฟ้าว่าผมคิดถึงมันมากแค่ไหน
อยากไปไหนมาไหนด้วยกันเหมือนแต่ก่อน
อยากให้มีคำว่า เราอีกครั้ง ..

ผมทรมานมากคับ ทรมานจนผมเองก็แทบจะทนไม่ไหวในหลาย ๆครั้ง
ผมกลับมีความคิดอยากทำร้ายตัวเองอย่างที่ผมไม่คิดว่า
ผมจะมีความรู้สึกแบบนี้
ผมอยากทำให้ตัวเองเจ็บมาก ๆ อยาก
เข้าโรงพยาบาล
หรือไม่ก็ตายไปเลย ... มันทรมานจริง ๆ

ถ้าเกิดผมเข้าโรงพยาบาลไป เค้าจะมาเยี่ยมผมไหมคับ??
ถ้าเค้ามา ผมขอเข้าไปอยู่ที่โรงพยาบาลได้ไหมคับ
เพราะผมอยากจอเค้าจริง อยากเห็นเค้าเหลือเกิน
อยากให้เค้ายืนอยู่ข้าง ๆ ผม เหมือนวันก่อน
อยากที่จะเห็นหน้าเค้าทุกวัน
ให้ผมเข้าโรงพยาบาลได้ไหมคับ
ผมแทบจะทนไม่ไหวแล้ว
ผมไม่อยากอยู่บนโลกที่ไม่มีเค้าแบบนี้เลย
ตอนนี้ผมอยู่ไม่ไหวคับ ผมอยู่ไม่ได้จริง ๆ
Me   
Tue 3 Jul 2007 21:52 [10]


ทุกวันนี้ ผมเหงาจังเลย
การเดินทางเพียงลำพัง ทำไมมันถึงได้รู้สึกเหนื่อยล้าเช่นนี้นะ

วันนี้ผมก็ยังคิดถึงเค้าอย่างทรมานใจเช่นเดิม
ผมไปทานข้าวเย็นที่ร้านที่เราชอบไปนั่งทานด้วยกันบ่อยๆ ในมื้อเย็น
ขับรถไปที่หอเค้า เพื่อดูว่าเค้ากลับมาที่หอแล้วรึยัง
... ผมอยากนั่งรอดูเค้าที่หอนะ อยากให้เค้าลงมา แต่ผมก็กลัวว่า
ถ้าหากเค้าลงมาจริง ๆ ผมจะทำหน้าอย่างไร
แล้วผมจะคุยอะไรกับเค้า และหากเค้าเดินลงมากับใครคนนั้น
ผมคงแย่เอาซะมาก ๆ ผมเลยขับรถกลับมาที่หอ
พร้อมกับความรู้สึก สุขใจ นิด ๆ ที่ได้เห็นหอเค้า ได้เห็นรถของเค้า

ผมคงเป็นเอามากจริง ๆ ผมคิดถึงเค้ามากกก...
มาก ๆ อยากเจอเค้า อยากพูดคุยด้วย
แต่วันนี้เวลานี้ เค้าไม่เหลือความรู้สึกแบบนี้กับผมอีกแล้ว
เค้าเลือกเธอ

และผม ... จะขอเป็นคนที่เลือกจะรอเค้าอยู่อย่างนี้จะได้ไหม
เพราะมันง่ายกว่าจริง ๆ ง่ายกว่าที่ผมจะต้องตัดใจให้ลืมเค้า
ถึงแม้มันจะทรมานและเจ็บปวดเพียงใด
แต่ผมก็มีความหวังที่จะรอ แม้จะไม่รู้ว่ารอไปเพื่ออะไร
หรือจะหลอกตัวเองไปทำไม ... แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันคับ
ก็ผมรักเค้านี่คับ วันนี้ผมยังรักเค้าอยู่มาก
และมันก็ไม่ง่ายเหมือนเพลงที่บอกให้เปลี่ยนไปรักใครอีกคนที่รักเรา
.. เพราะความรู้สึกทั้งหมดของผม มีเพียงแค่เค้า
และเพื่อเค้าคนเดียวเท่านั้น
แม้ตอนนี้เค้าจะรับรู้บ้างหรือไม่ก็ตาม

ผมพร้อมที่จะทำทุกอย่างเพื่อเค้านะ
อยากเดินข้าง ๆ เค้า อยากมองเห็นเค้าทุก ๆ ก้าวที่เดินไป

จะถามเค้าทุก ๆ วันว่า เหนื่อยไหม ??เหมือนที่เค้าเคยถามผมว่า
ทำไมไม่เห็นถามเค้าเลยว่าเหนื่อยบ้างไหม

แต่หากมีโอกาสที่จะย้อนกลับมา ผมจะยอมทำทุกอย่างจริง ๆ
จะให้ผมทำอะไร เพื่อคนที่ผมรักซักหนึ่งคน มันคงไม่ยากเกินไป
ขอแค่คนรักคนนี้ของผม .. กลับมา..
และผมก็จะรอการกลับมาของเค้า อยู่อย่างนี้ แม้จะไร้จุดหมาย
แต่ผมก็ยินดีที่จะทำด้วยความเต็มใจ
เพราะ .. ผมรักเค้ามากจริง ๆ ..

(รักคับ รักจริง ๆ นะ รักมาก ๆ จะให้ผมบอกยังไงดี
ถึงจะเข้าใจว่ามันมากมายแค่ไหน กลับมานะคับ กลับมานะ
ผมรออยู่นะคับ รออยู่ทุกนาทีที่ผมยังหายใจอยู่)
Me   
Mon 2 Jul 2007 1:33 [9]

...ผูกพัน...

คงเป็นเพราะคำ ๆนี้สินะคับ ที่เหนี่ยวรั้งผมไว้ ให้ยังมีความรู้สึกแบบนี้อยู่กับตัว
แม้กระทั่งตอนนี้เอง ผมก็ยังอยากเจอเธอ อยากพูดคุยกับเธอ
อยากกอดเธอ อยากให้เธอรู้ว่าผมยังรักเธออยู่มากมายแค่ไหน

... พอพูดขึ้นมาผมเองก็รู้สึกสงสารตัวเองอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน
เพราะทุกอย่างเป็นเพียงผมคนเดียวเสมอมา เธอปฏิเสธทุกอย่างจากผม
ตอนนี้ผมเองเลยไม่กล้าแม้แต่จะโทรไปหาเธอ
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ผมก็ทราบแล้วว่า เธอมีคนใหม่แล้ว ..

.... เมื่อวานนี้ ผมได้มีโอกาสเข้าไปอ่ายสเปซของเธอ ซึ่งปกติผมก็เข้าไปดูทุกวัน
แต่เมื่อวานนี้เธอได้มีโอกาสอัพสเปซของเธอ
ผมตื่นเต้นมากที่จะได้อ่านข้อความที่เธอเขียนอีกครั้ง
แต่ผมเองก็ไม่ได้ตั้งใจ หรือเตรียมใจไว้ ว่าทุกอย่างจะกลายเป็นแบบนี้

ในข้อความนั้นบอกไว้ว่า ... ผมเองเป็นหนังสือเล่มหนึ่งที่เธอเคยเปิดอ่าน
และเธอก็ปิดมันลง เพราะ ... เธอค้นพบแล้วว่า..........มันไม่ใช่
และตอนนี้ก็มีหนังสือเล่มใหม่อีกเล่มหนึ่งที่เธอได้เปิดมันขึ้นมาอ่าน
และเธอก็รู้สึกรัก และชอบหนังสือเล่มนั้น อยากที่จะเปิดมันอ่านนานๆ
เหมือนเธอไม่รู้สึกเบื่อเลยที่จะอ่านหนังสือเล่มนั้น และดูเธอก็รักหนังสือเล่มนั้นมาก
ส่วนหนังสือเล่มเก่าอย่างผม เธอเองก็คงไม่สนใจในคุณค่าของมันอีกต่อไปแล้วล่ะคับ

... ตอนที่ผมอ่านข้อความเหล่านั้น ผมเองยอมรับเลยว่าผมเสียใจมาก ๆ
มากเสียจนผมเองรู้สึกว่าร่างกายของผมนั้นไม่ได้เคลื่อนไหวโดยปกติ
หากแต่มีอาการสั่นเหมือนคนร้องไห้อย่างหนัก
ซึ่งมันก็คงไม่ต่างกันกับความรู้สึกตอนนั้น ที่อยากจะร้องไห้ฟูมฟายอย่างบ้าคลั่ง
ผมตัดสินใจที่จะออกนอกห้องไปข้างนอก ทั้ง ๆที่เวลาก็ล่วงเลยไปกว่าเที่ยวคืนแล้ว
ผมขับรถไปเรื่อย ๆ โดยไม่มีจุดมุ่งหมาย แล้วความอ่อนแอของผมเอง
ก็ไม่สามารถจะต้านทานความรู้สึกแย่ๆภายในได้ ผมขับรถไป ร้องไห้ไป
จนมาถึงสถานที่แห่งหนึ่งที่เคยเป็นที่คุ้นเคยของผมอย่างดี ... ที่หอของเธอ
ผมมองที่รถของเธอที่จอดอยู่ มองโต๊ะข้างล่างหอที่เราเคยนั่งคุยกัน
ทานมาม่าด้วยกัน และก็เป็นที่นั่งอ่านหนังสือของผมตอนสอบ
ภาพต่าง ๆ ของเธอในวันนั้นก็กลับเข้ามาในความทรงจำของผม
และผมก็นั่งอยู่อย่างนั้น นั่งอยู่ตรงนั้น จนเวลาล่วงเลยไปนานเท่าไร
ผมเองก็ไม่ทราบเหมือนกัน.. รู้ตัวอีกที ผมก็รู้สึกหนาวเกินกว่าที่จะทนอยู่ข้างนอกต่อไปได้แล้ว
คงเพราะตอนเย็นฝนตก ทำให้อากาศคืนนี้ดูหนาวขึ้นมา
บวกกับความเหงาที่อยู่กับผมตลอดเวลาของความรู้สึก
ทำให้คืนนี้เป็นคืนที่ดูช่างว้าเหว่กับผมไม่น้อย
ผมนั่งร้องไห้อยู่หน้าหอเธอ ในใจหนึ่งก็แอบภาวนา อยากให้เธอลงมา
อยากให้เธอลงมาเจอผม ผมจะได้เห็นหน้าเธออีกครั้ง
หลังจากที่ผมไม่เคยได้เห็นหน้าเธอเลยเป็นเวลาร่วมเดือนแล้ว
ผมคิดถึงหน้ากวน ๆ ของเธอ คิดถึงนิสัยที่ผมชอบบอกว่าผมไม่ชอบมันเลย
แต่จริง ๆ แล้ว หากขาดนิสัยนี้ไปก็คงไม่ใช่เธอคนที่ผมรัก
หากตอนนี้ผมบอกว่าผมยอมรับทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นเธอได้
และผมพร้อมที่จะยอมเธอทุกอย่าง พร้อมที่จะปรับตัว
เธอจะกลับมาหาผมไหม.. ผมจะไม่ทำให้เธอต้องเสียใจกับนิสัยแย่ๆของผมอีก
ผมจะไม่ทำร้ายความรู้สึกของเธอ ผมจะรักจะดูแลความรักของเราให้ดีที่สุด
จะไม่ให้ใครเข้ามาวุ่นวาย จะทนุถนอมเธอ
จะทำทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้เธอมีความสุข
เธอยากให้ผมทำอะไรหรือเป็นอะไรผมก็พร้อมที่จะทำให้เธอ
เพียงแค่วันนี้เธอจะกลับมาหาผมได้ไหม ??..

จริง ๆ คำตอบทั้งหมดนั้นผมเองก็รู้ดีอยู่เป็นที่สุด
แต่ผมก็ยังหลอกตัวเองอยู่ทุกวัน
... เธอคงไม่กลับมาหาผมแล้ว ในเมื่อเธอมีสิ่งที่เธอบอกว่าดีกว่าผมมากมาย
ถึงผมจะเสียใจ แต่ผมก็ต้องยอมรับได้สินะคับ
เพราะนั่นคือคนที่เธอรัก และ เธอก็ดูจะมีความสุขเป็นอย่างมาก
.... และหากผมรักเธอจริง การที่ได้เห็นคนที่เรารัก มีความสุข
นั่นก็เป็นสิ่งที่ดีแล้วไม่ใช่เหรอคับ
หากแต่ผมเพียงแค่อยากจะให้คนที่ทำให้เธอมีความสุขนั้น
เปลี่ยนเป็นผมแทนจะได้ไหม ...

ผมคงมีความรู้สึกที่เห็นแก่ตัวเกินไป แต่ จะให้ผมบอกว่า
เอาเถอะคับ ผมยอมเจ็บเอง เธอไปมีความสุขกับคนที่เธอรักเถอะ
มันก็คงไม่ใช่อีกเช่นกัน เพราะผมอยากให้เธอมีความสุขกับผม
ผมจะได้มีเธอในทุก ๆ วัน เห็นรอยยิ้มของเธอเหมือนกัน
ได้ยินเธอเรียกว่า .. หมาน้อย .. อยู่ทุกครั้ง
ได้ทานข้าวกับเธอทุกเย็น ได้ร้องเพลงกับเธอ ได้ดูหนังกับเธอ
ได้ไปไหนมาไหนกับเธอ ไปโต้รุ่งด้วยกัน เธอพาผมไปซื้อตั๊กแตนทอด
ไปเล่นห้องเธอ นอนรอเธอกลับห้อง เธอปลุกผมไปเรียนตอนเช้า
เถียงกับเธอตอนเช้าว่าใครจะไปอาบน้ำก่อน
อ่านหนังสือกับเธอ ทานมาม่าตอนดึก
ได้คุยโทรศัพท์กับเธอทุกวันก่อนนอน
ได้นอนข้างเธอและคอยปลุกเธอเวลาเธอละเมอ
นอนมองเธอน้ำลายไหน ถ่ายวีดีโอเธอตอนเธอนอนหลับ

ทุกสิ่งทุก ๆ อย่าง.... เพราะชีวิตในแต่ละวันของผมมีเพียงเธอ
ผมรักเธอนะ
Me   
Fri 29 Jun 2007 20:50 [8]

ไม่ว่าจะกี่ล้านนาทีที่ผ่านไป
สิ่งหนึ่งที่ผมยังจดจำได้เสมอ ๆ
คือมิตรภาพของคำว่า เพื่อน ... มิตรภาพที่ไม่เคยเลือนหายไปเลยจากความรู้สึก
นั่นคือสิ่งเดียวที่ดีที่สุดของผม ที่ผมมี และจะยังคงรักษามันไว้ให้ดีที่สุด...

ผมดีใจเสมอ ที่ผมได้พบเจอกับเพื่อนที่รักของผม
และผมมักจะพูดกับทุก ๆ คนเสมอว่า อย่างไรก็แล้วแต่
หากวันหนึ่งต้องเลือกระหว่าง เพื่อน กับ แฟน
ผมจะเป็นคน ๆ หนึ่งที่เลือก เพื่อน ของผม ...

ขอบคุณนะ ปัท ที่แวะผ่านเข้ามา และทำให้รู้สึกว่า ยังมีแกอยู่ข้าง ๆ
แม้เวลาที่อ้างว้างและ ไม่มีใครเดินเคียงค้างเช่นตอนนี้
แกทำให้เค้าร้องไห้ออกมาได้ง่าย ๆ เลยนะ

.... มันทำให้ผมได้รู้จักและเข้าใจคำว่า มิตรภาพ ความห่วงใย
และ..... เพื่อน..... ได้ดียิ่งขึ้น


ไดน้อย ๆ นี้ไม่มีใครผ่านเข้ามาหรอก นอกจากผม
และก็ไม่มีใครรู้หรอกว่าผมรู้สึกเช่นไร เหมือนที่แกเห็นและเข้าใจ นะปัด
เพราะผมเองก็ไม่ได้ต้องการเรียกร้อง ความสนใจจากใคร ๆ
ให้กลับมาสนใจในสิ่งที่ผมทำ หรือสนใจในความรู้สึกที่ผมเก็บไว้ภายใน
ผมเพียงแค่อยากระบายมันออกมา ก่อนที่ผมจะแสดงความรู้สึกอ่อนแอนั้น
ออกมาให้คนอื่น ๆ ได้เห็น .. และผมเองก็ไม่อยากให้เธอต้องลำบากใจ
หรือเป็นห่วงในตัวผม เพราะมันอาจเป็นการขวางทางความสุขของเธอ
ที่จะมีใครสักคน เข้ามาในความรู้สึกแทนผม ซึ่งมันเองก็คงจะเป็นการดีกับเธอ
หากมันทำให้เธอมีความสุข เหมือนกับความคิดของผมตอนแรก
ที่เลือกให้เธอไป ...
Me   
Wed 27 Jun 2007 22:11 [7]

อืม..ฉันเข้าใจความรุสึกนี้ของแกดีที่สุดแหละมีน ก็เคยผ่านมาทั้งนั้น
เรื่องแบบนี้เจอเองถึงจะเข้าใจเน่อะ
บางทีเหมือนเป็นแค่อารมหนึ่งตอนนี้ ที่เราคิดว่าอยู่ได้ ทำได้ ปล่อยให้เค้าไปได้ ให้เค้ามีความสุข แล้วแก ??
พึ่งมารุสึกกะมัน ... ตอนที่แกคิดว่าสายไป .. ไมรุจะพุดไรแล้วจิงๆ หว่ะ แต่ไม่อยากให้แกเศร้าแบบนี้เลยหว่ะ ฉันไม่อยากให้ใครต้องเป็นแบบนี้เลย ไม่ว่าแต่แก หรือ คนอื่น แต่เราก้เลี่ยงไม่ได้เนอะ สุขก่ะทุกมันมาคุ่กัน แกก็นึกถึงตอนที่เปนสุขมาตลอดแหล่ะ ไม่งั้นคงไม่มาบันทึกเรื่องราวระหว่างเค้าก่ะแกแบบนี้อยุ่หรอก ดีแล้วแหล่ะ ปลดปล่อยมันออกมา ถ้าเกิดว่าพุดออกไปไม่ได้ เค้าอาจจะไม่รุ้ว่ามีไดหน้านี้อยุ่ หรือว่าอาจจะรุ้ หรือทำเป็นไมรุ้ .... แต่ฉันขอให้แก ผ่านช่วงเวลาไม่ดีนี้ไปเร็วๆ ... เวลาที่ฉันทุกข์ฉันก็รุ้สึกว่ายังมีแกตลอด .. แต่ไม่รุตอนนี้แกเป็นไง ฉันอยากจะอยุ่เปนเพื่อนแกให้ได้มากที่สุดนะมีน บอกไม่ถุกแล้วหวะ อารมณ์ตอนนี้ แกทำฉันเส้าเที่ยงคืนเลยหน่ะ เห้ออออ แกนะแก มีน ...คิดซ่ะว่า เรื่องนี้จะทำให้แกเข้มแข็ง ถึงแกจะเจ็บก่ะมันแค่ไหน แต่ขอให้แกรุ้นะว่า...อุ้ย อาจไม่ได้อยุ่กับแกวันนี้ แต่อุ้ย...คงจะอยุ่ก่ะแกไปตลอด เพราะช่วงเวลาดีๆ ที่เคยมีด้วยกันนั้นแหล่ะ ที่แกนึกถึงเค้า ไม่ต้องลืมหรอกมีน แค่แกอยู่ได้แระรู้สึกดี ถึงแม้จะนึกถึงเค้าคนนั้นอยู่ก็ตามมม หายไวๆ กลับมาเหมือนเดิมนะเพื่อนรัก..... กล่องคอมเม้นอนันนี้ มันปล่อยให้ฉันพิมไปเรื่อยๆ โดยไม่หยุดเลยนะแก มีเรื่องไรมากมายที่ฉันอยากจะพุดหรือบอกให้แกรุ้สึกดีไปกว่านี้ แต่ไม่ไหวแร้วหวะ ไม่อยากจะเส้ากว่านี้ หรือทำแกแย่กว่านี้ รึเปล่า....คิดถึงแก รักแกนะ มีน...ฉันอยุ่ใกล้ๆ แกเสมอ ข้างๆ แกเสมออ...
ปัด   
Tue 26 Jun 2007 23:41 [6]

เป็นหลายสัปดาห์แล้วเหมือนกันนะคับ
ที่ผมไม่ได้คุยกับเค้าเลย
จริง ๆ มันก็เหมือนจะเป็นการดีสำหรับผมเหมือนกันนะ
เพราะผมจะได้ลืมเค้าไปซะที จะได้ไม่ทรมานอีกต่อไป
แต่จริง ๆ แล้วผมก็ยังทำไม่ได้ซะทีเดียวเลยล่ะ
ยังคงแอบเสียใจอยู่บ่อย ๆ ครั้ง เมื่อผมต้องอยู่คนเดียว

แต่วันนี้เธอโทรมาทำไมคับ
ผมดีใจนะ ที่เธอโทรมา
แต่มันแย่ที่ทำให้ผมต้องกลับมามีความรู้สึกเดิม ๆ อีกครั้ง
ผมไม่อยากมีความรู้สึกแบบนี้อีกแล้วคับ
เธอรู้บ้างไหม ว่ามันแย่มากสำหรับผม
ผมน่าจะทำอะไรได้ดีกว่านี้แต่ผมกลับทำอะไรไม่ได้เลย

มิ้นบอกผมว่า กลับไปสิ จะได้ไม่ต้องเสียใจแบบนี้
แต่ผมก็ทำอย่างนั้นไม่ได้ เพราะเธอไม่ต้องการผมอีกต่อไปแล้ว
และมิ้นก็พูดประโยคหนึ่งขึ้นมาว่า "ความเหงาที่ไม่มีใครเข้าใจ"
มันคงเป็นสิ่งที่ผมรู้สึกอยู่ตอนนี้จริง ๆ
ผมเหงามากนะ ที่ไม่มีเธออยู่ตรงนี้
ผมคิดถึงเธอมากมาย
อยากจะร้องตะโกนให้สุดเสียงบอกให้เธอกลับมาเหมือนเดิม
แต่ถึงผมทำเช่นนั้น เธอก็คงเดินจากผมไปอยู่เช่นเดิม....
Me   
Tue 26 Jun 2007 23:11 [5]

วันที่สิบเก้าแล้วสินะคับ ตอนนี้ผมเวียนหัวจังเลย
อยากพักผ่อน แต่งานก็เยอะจริงๆ เลยเช่นกัน
จนวันนี้ก็หลายวันแล้วเหมือนกันนะ ที่ผมห้ามใจเอาไว้ได้
ห้ามใจที่จะไม่โทรไปรบกวนเค้าเหมือนทุก ๆ ครั้งที่ผมทำ
คงเพราะผมได้มาระบายเรื่องราวต่าง ๆ ลงในไดน้อย ๆ นี้
นี่ถ้าไม่มีแก ผมเองก็คงแย่เหมือนกันนะ เพราะก็ไม่รู้จะไปพูดกับใครดีเหมือนกัน
อย่างหนึ่งก็คงเพราะไม่อยากให้ใครเห็นว่าจริงๆ แล้ว
คนอย่างผมอ่อนแอได้มากมายถึงขนาดนี้
แม้กระทั่งตอนนี้ผมก็ยังปฏิเสธไม่ได้เลยว่า ผมไม่ต้องการเธอ ผมไม่ต้องการให้เธอกลับมา
มันไม่จริงเลย เพราะ ผมเป็นผมเองที่ต้องการสิ่งเหล่าฝ่ายเดียวตลอดมา

.... ผมไม่อยากมีความรู้สึกแบบนี้อีกแล้วล่ะคับ อยากให้ความรู้สึกนี้หายไป
ผมจะได้กลับมาเป็นคนเข้มแข็งกับเค้าสักที
Me   
Tue 19 Jun 2007 17:25 [4]

ห้าทุ่มกว่าแล้ว สมองผมยังคงเหนื่อยล้า ผมต้องนั่งทำงานต่อ ทั้ง ๆ ที่จิตใจข้างในยังว้าวุ่นและสับสน
ผมจึงละมือจากการพิมพ์งาน มานั่งพิมพ์ความรู้สึกภายในใจของผม คงจะเป็นการดีกว่า
... ตอนนี้ความรู้สึกของผมเป็นอย่างไรกันนะ ... เจ็บอยู่ไหม ?? เสียใจหรือเปล่า?? และ เหงาบ้างไหม ??
ถ้าทุกคำตอบผมตอบว่า "ใช่" นั่นคงหมายความว่า อาการต่าง ๆ ของผมนั้นไม่ได้ดีขึ้นมาบ้างเลย แต่ผมก็คงต้องตอบว่าอย่างนั้น
เพราะนั่นคือสิ่งที่ผมรู้สึกจริง ๆ

ใกล้เที่ยงคืนแล้วสินะ ผมยังคงว้าวุ่นใจกับการคิดถึงเธอ ... กี่ทีแล้วนะ ที่ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดเบอร์เธอ แล้ววางมันลงคืน
ก็เพราะผมอยากคุยกับเธอนะ อยากคุยกมาก แต่ผมก็กลัว ผมกลัวความรู้สึกของเธอ กลัวคำพูดของเธอ และกลัวความรู้สึกของผมเอง
ผมกลัวว่าผมจะตั้งตัวรับไม่ไหวกับสิ่งที่เธอจะพูดมันออกมา กลัวจะตั้งตัวและตั้งใจรับไม่ไหว ...
จริง ๆ คำพูดของเธอคงไม่ได้เลวร้ายเท่าไร หากแต่มันคือความจริงที่ผมเองยังทำใจรับมันไม่ได้เท่านั้นเอง
ความจริงที่ผมไม่สามารถรักษาคน ๆ หนึ่งที่ตอนนี้ผมรู้ว่าผมรักเธอมากแค่ไหนไว้ได้
ทำให้ผมต้องพบเจอกับคำว่า เสียใจ และ เสียใจ ...

มีในบางคืนของบางวันที่ผมตั้งใจไปทานเหล้าโดยเฉพาะ เพราะผมเห็นใครต่อใครที่เค้าเสียใจ ก็ชอบที่จะไปทานมัน
และบอกกับผมว่าอย่างน้อยก็ทำให้ลืมเรื่องราวบางอย่างได้บางขณะ และผมเองก็อยากที่จะเป็นเช่นนั้น
วันนั้นผมจึงตั้งใจไปทานเหล้าเพื่อเธอโดยเฉพาะ..แต่สำหรับผมเองแล้วนั้น เหล้าไม่ได้ช่วยให้ผมลืมเธอเลยแม้แต่นิดเดียว
มันกลับทำให้ผมมีความกล้ามากพอที่จะโทรไปหาเธอ ... แต่เธอก็ปฏิเสธผมเช่นเคย อย่างไม่เหลือเยื่อใย และวางโทรศัพท์ไป
ผมจึงส่งข้อความไปหาเธออีกครั้ง บอกกับเธอว่า " ทำไมใจร้ายกับผมอย่างนี้ ผมรักคุณมากแค่ไหน เข้าใจกันบ้างไหม"
ผมไม่ได้หวังว่าเธอจะส่งข้อความกลับมา แต่เธอก็ส่งกลับมา ด้วยข้อความที่ผมไม่อยากรับรู้มัน มันแย่กว่าเดิมอีกคับ
ยิ่งกว่าคำว่าเสียใจก็ไม่รู้จะใช้คำไหนแทน เธอบอกว่า .."ขอโทษจริง ๆ มันจบแล้ว ตอนนี้มีคนดีกับเธอ อย่างที่ผมไม่เคยมี "

... ตลอดทางที่กลับมา ผมร้องไห้ออกมาอย่างไม่อายใคร ผมนี่มันงี่เง่าจริง ๆ เลยนะคับ งี่เง่าจริง ๆ .. T_T
me   
Tue 19 Jun 2007 0:19 [3]

จนวันนี้แล้ว ทำไมความรู้สึกต่าง ๆ จึงยังไม่หายไปนะ
ผมไม่อยากมีความรู้สึกนี้เลย เธอไม่รู้หรอกว่ามันทรมานแค่ไหน
กับทุกครั้งที่พูดคุยกัน ผมสัมผัสได้ถึงความเย็นชาทั้งน้ำเสียงและการแสดงออกของเธอ
ผมเจ็บ และเสียใจมากนะ แต่ผมจะแสดงออกว่าผมเสียใจกมากแค่ไหนได้อย่างไร
และเพื่ออะไร ในเมื่อวันนี้ เธอมีเพียงคำพูดคำเดียวที่บอกกับผมอยู่ทุกครั้ง
คือคำว่า .. มันจบแล้ว...

ผมเองอยากให้มันจบลงอย่างนั้นจริง ๆ เช่นกัน แต่ทำไมทุกวันของผมยังมองเห็นเรื่องราวของเธออยู่เสมอ
ผมอ่อนแอไปใช่ไหมคับ ?? ผมถึงทำใจไม่ได้กับการที่ไม่มีเธออยู่ตรงนี้
....
everything gonna be better if I know how to forget all my memeorial when we have ever shared every good feeling together... I lose the way I am. n you'll never know how hard to get patient with every breath I spent it all alone....
me   
Mon 18 Jun 2007 16:14 [2]

เสียใจจังว่ะ เฮ้ออออออ
me   
Sat 16 Jun 2007 15:44 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

useless one
''
+ + อยากจะอยู่กับเธอให้นานกว่านี้ . .
+ + F r e e d o*m
+ + อยากจะลืม
+ + c o M i n B a c k
+ + F a ll ing In ... + C o m Pla in
+ + ม่ า ย รู้
+ + จ ะ เ ปิ ด เ ท อ ม แ ร้ น
+ + เ รื่ อ ย ๆ
+ + วั น ว่ า ง ข อ ง คุ ง กุ
+ + อ น า (ถ) โ ต มี่
+ + ป า ย เ ล่ น ก ะ น้ อ ง ๆ
= + จ า ส อ บ อี ก แ ว้ ว
กลับบ้านแระ
อยากว่ายน้ำ พรีส
พากษ์หนังง่า
สอบเสร็จแล้ววุ้ย เอิ๊ก ๆ
complain
1
unfortunate
แฮปปี้ ๆ เย้ ๆ
สอบ biophysical chemisy & micro com ง่ะ
สอบแล็ปว่ะ